Πόθος


balouk-khaneh
Την αγάπη την ξεχάσαμε κλεισμένη στα βιβλία
μάταια του έρωτα χαρές σαν έρχεται η νύχτα
προσμένουμε να βρούμε
πάντα πιστή συντρόφισα μας μένει η ανία.

Γι’ αγάπη ψάχνουμε σαν τα καράβια πιάνουν
λιμάνια φαντασίας μακρινά χώρες Ανατολής
βρωμόνερα μονάχα αντικρύζουμε
γεμάτα σαπιοσάνιδα και φλούδες φρούτων ξεραμένες.

Γι’ αγάπη λέμε κοιτάζοντας τη βροχή
γι’ αγάπη στο σκοτάδι, στον ήλιο, ολόκληρη ζωή.
Κι αφήσαμε τις καρδιές από λιμάνι σε λιμάνι ν’ αρμενίζουν.

Παντού η ίδια γυναίκα
παντού τα ίδια σκονισμένα πανιά
κι η καταχνιά ονείρων άστοχα ορμηνεμένων.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s