Οι Κάλες

Κάλες & Μοσχομπίζελα

callaLilliesCapture
Calla Lilies – Κάλες

Σαν έμπαινε ο Απρίλιος η φύση φόραγε τα γιορτινά της. Όλα χαμογελούσαν σαν άνοιγες το παράθυρο κι έμπαινε το απαλό αεράκι. Οι κουρτίνες ανέμιζαν ελαφρά καθώς σηκωνόμασταν για το μπάνιο και μετά για το πρωϊνό. Οι πυτζάμες έμεναν στα ανακατωμένα σεντόνια να περιμένουν πότε θα διπλωθούν ωραία κάτω από το μαξιλάρι. Στο ισόγειο ετοίμαζαν το γάλα μας με τις φρυγανιές με το βιτάμ. Μετά βγαίναμε στον κήπο κλείνοντας πίσω την πόρτα. Οι ανθισμένες αγγελικές ευωδίαζαν καθώς διασχίζαμε το παρτέρι για την καγκελόπορτα όπου θα περνούσε το σχολικό.

Η προτιμώμενη ασχολία μας ήταν να κόβουμε λουλούδια: μοσχομπίζελα, κρινάκια, τριαντάφυλλα αναρριχώμενα από τους φράχτες. Μέσα σε κάποιους κήπους άνθιζαν οι κάλες σε όλο τους το μεγαλείο. Μακρύμισχες με το άσπρο τους άνθος απ’ όπου αναδυόταν ο κίτρινος μακρύς στήμονας. Έπρεπε να έχεις ένα μαχαιράκι για να τις κόψεις στο τέλος του πράσινου εύρωστου κοτσανιού τους. Στόλιζαν τα βάζα, αναδύοντας ένα υπέροχο άρωμα. Στην εκκλησία καθόριζε η παρουσία τους δίπλα σην εικόνα, την έλευση του Πάσχα, την προσμονή για τη Μεγάλη Εβδομάδα που θα στολίζαμε τον Επιτάφιο και που σαν θα ‘φθανε η Μεγάλη Παρασκευή θα ακολουθούσαμε κρατώντας τα πολύχρωμα κινέζικα φαναράκια αγορασμένα από τον μπαμπά μας, μάλλον από το βιβλιοπωλείο Ατλαντίς. Στο κατανυχτικό φως των κεριών, στις γλυκειές ψαλμωδίες κάναμε το γύρο μερικών τετραγώνων γύρω από το σπιτι σταματώντας σε κάθε γωνία για τη δέηση. Ο Επιτάφιος στολισμένος με άσπρα και κόκκινα λουλούδια σφιχτά ενωμένα το ένα με το άλλο.

Αυτή η τεχνική ήταν που μας άρεσε – να φτιάχνουμε γιρλάντα με λουλούδια: βιολέτες άσπρες, κόκκινες, μοβ, στη σειρά κατά χρώμα. Μετά τις στερέωναν στον Επιτάφιο μην αφήνοντας κάποιο κενό. Καθισμένα τα κορίτσια στα σκαλάκια της εκκλησίας επιδίδονταν σ’ αυτή τη δουλειά με χαρά. Όσες είχαν και άλλες φορές φτιάξει γιρλάντες ήταν επιδέξιες και δεν χαλούσε λουλούδι. Αυτές μας έδειχναν πως θα περνάμε το λουλούδι στη χοντρή κλωστή με τη βελόνα δημιουργώντας έτσι με τα ανθάκια – που κάποιες άλλες έκοβαν απ’ τα κοτσάνια βάζοντας τα σε πλαστικά δοχεία κατά χρώμα.

Άλλες φορές πάλι θαυμάζοντας τις κάλες λέγαμε στη κυρία του σπιτιού σαν μας χαιρετούσε καθώς στεκόμασταν στα κάγκελα στέλοντας χαιρετισμούς στους γονείς μας αν μπορούμε να κόψουμε λίγα μοσχομπίζελα που κοσμούσαν τα παρτέρια. «Και βέβαια, ελάτε μέσα να κόψετε όσα θέλετε».

VaseTsarouxisCapture
Κάλες – Ζωγραφικό έργο Γιάννης Τσαρούχης

Μετά απομακρυνόταν λίγο και γυρνούσε κρατώντας ένα μαχαιράκι. «Σταθείτε να σας κόψω και λίγες κάλες!» Αυτό ήταν, σε λίγη ώρα οι κάλες βρίσκονταν στο σαλόνι μας για την ακρίβεια στο κέντρο του τραπεζιού της τραπεζαρίας στο ημίφως του απογεύματος μέσα στο μακρύ με σχέδια βάζο τους. Ήταν το τρόπαιο μας, η χαρά να προσφέρουμε αυτά τα ωραία λουλούδια στη μητέρα μας. «Πάλι ζητήσατε λουλούδια;» μας έλεγε. «Όχι μας τα προσέφερε να τα πάμε στο σπίτι, δώρο με τις ευχές της για Καλή Ανάσταση».

φωτό άνω φόντου provagamou.gr

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s