Νικόλαος Γύζης

Νικόλαος Γύζης Τήνος – Σκλαβοχώρι 1842 – Μόναχο 1901

Άρτεμις Γύζη
Άρτεμις Γύζη 1895

Βλέποντας αυτόν τον πίνακα που θα μπορούσε να ονομάζεται «Κυρία με ροζ φόρεμα και γούνα» το βλέμμα του θεατή πέφτει πάνω στο αινιγματικό – χαρούμενο σίγουρα, χαμόγελο του μοντέλου, στην κόμωση (a la garçon) σύμφωνα με τη μόδα του 1900 – ’20. Το χέρι ακουμπισμένο στο τραπέζι με το βαρύτιμο υφαντό όπου κρέμεται πίσω του ένα χρωματιστό τύπου αρ-νουβώ φωτιστικό.

Η Άρτεμις Νάζου – Γύζη λίγο πριν από μια βραδινή έξοδο εντυπωσιάζει με το ροζ ταφταδένιο κεντημένο με τούλια φόρεμα, με τα τεράστια φουσκωτά μανίκια με μισο-γερτή στον ένα ώμο η βαρύτιμη γούνα – ενδυμασία που δείχνει την αριστοκρατική της καταγωγή. Οι χρωματικοί συνδιασμοί στις αποχρώσεις του ροζ, καφέ, μαβί, και φαιού εστιάζουν στην ανάδειξη της ομορφιάς του προσώπου και του χαμόγελου που το διανθίζει.

Από τους εξέχοντες Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα, ιδρυτής και κύριος εκπρόσωπος της «Σχολής του Μονάχου«, ο Νικόλαος Γύζης γεννήθηκε στην Τήνο. Το 1850 η οικογένεια μετοίκησε στην Αθήνα όπου ο νεαρός Νικόλαος γράφτηκε στη Σχολή Τεχνών της εποχής – μετέπειτα ονομαζόμενη ΑΣΚΤ.

Αργότερα με υποτροφία του ναού της Ευαγγελιστρίας της Τήνου με την υποστήριξη του πλούσιου φιλότεχνου Νικόλαου Νάζου, πηγαίνει στο Μόναχο για να σπουδάσει στη Βασιλική Ακαδημία Καλών Τεχνών.

Gysis 003.jpg
Η Αποστήθιση 1883

«Gysis 003» από τον Νικόλαος Γύζης[1]. Υπό την άδεια Κοινό Κτήμα μέσω Wikimedia Commons.

Γύρω από τον προικισμένο Νικόλαο Γύζη, συγκεντρώθηκαν οι εκεί διαμένοντες Έλληνες ζωγράφοι – κύκλος που έδοσε την ονομασία «Σχολή του Μονάχου» —κύριο καλλιτεχνικό ρεύμα στη Ζωγραφική του 19ου αιώνα στην Αθήνα εδραζόμενο στον Ακαδημαίκό Ρεαλισμό. Το 1872 επιστρέφει στην Αθήνα μετατρέποντας το σπίτι του σε ατελιέ. Μαζί με τον Νικηφόρο Λύτρα ταξιδεύει στη Μικρά Ασία το 1873.

Απογοητευμένος από τις συνθήκες ζωής στην Ελλάδα επιστρέφει στο Μόναχο το 1874. Το 1876 ταξιδεύει πάλι με τον Νικηφόρο Λύτρα στο Παρίσι. Το 1877 παντρεύεται την Άρτεμι Νάζου που εικονίζεται και στον ανωτέρω πίνακα. Στο Μόναχο ο Γύζης έγινε καθηγητής της Ακαδημίας το 1886, διαμένοντας στην πόλη αυτή της Γερμανίας ως το τέλος της ζωής του.

Αλληλογραφία Νικόλαου Γύζη – από το 1869 ως το τέλος της ζωής του:

Συνέγραψε πλείστες επιστολές οι οποίες εξεδόθησαν το 1953 – Εκδόσεις «Εκλογή». Μερικές από αυτές περιέχουν λόγια βγαλμένα πάντα μέσα από την καρδιά του:

  • «Σας βεβαιώ, Κύριε Νάζε, ότι δεν είμαι διόλου σπάταλος. Ζω με την μεγαλυτέραν οικονομίαν, αλλά τα έξοδα της τέχνης μου, και προ πάντων τα μοδέλα, κοστίζουν φρικτά και άνευ αυτών δεν ημπορώ να κάμω βήμα. Εις την αρχήν ήμουν εις μικροτέρας σχολάς, όπου τα μοδέλα επληρώνοντο από την Ακαδημίαν, αλλ’ αφ’ ότου εμβήκα εις την σχολή των συνθέσεων, τα πληρώνω ο ίδιος και διά τούτο έπεσα έξω. […] Έγραψα και θα γράψω πάλιν προς την επιτροπήν της Ευαγγελιστρίας διά τους μισθούς μου».
  • «Πόσον πτωχός είναι ο ζωγράφος απέναντι του ποιητού! Αν ξαναγεννηθώ θα γίνω ποιητής και μουσικός.» (7 Απριλίου 1875) Προς τον Νικόλαο Νάζο (Ιούνιος 1873)
  • «Αν ήτο δυνατόν να ημπορούσα να ηρχόμουν εις την Ελλάδα, ίσως κατά πρώτον εις την Κεφαλληνίαν και κατόπιν εις την Τήνον, εις τα γλυκά αυτά μέρη» Προς τον αδελφό της γυναίκας του (22 Οκτωβρίου 1900).

Βλέπε κατάλογο έργων του (20 έργα)

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s