Η διπλή σημασία

Οι λέξεις κάλλιστα μπορεί να έχουν διττές έννοιες που η μία να μάχεται την άλλη: παράδειγμα «Άδειος» – μπορεί να είναι μια καλή κατάσταση αλλά και κακή απ’ την άλλη. Αδειάζω το νου μου απ’ όλες τις παραστάσεις που τον ταράζουν, προσπαθώ να ηρεμήσω αδειάζοντας το νου μου, αδειάζω το κεφάλι μου απ’ τις μαύρες σκέψεις κλπ. Αυτά είναι τα καλά αποτελέσματα – όμως υπάρχει και η ανάποδη όψη: άδειες μέρες, άδειες ώρες… που σίγουρα δεν φέρνουν κάποια ευδαιμονία αντίθετα απελπισία, γιατί αισθάνομαι μόνος, άπραγος, χωρίς κέφι και ζωντάνια

Έτσι λοιπόν υπάρχει το ένα και το αντίθετο του πάντα. Είναι σαν να κοιτάμε πάντα μια παράξενη ζυγαριά που προσπαθεί να ισορροπήσει δύο ανόμοια στην ομοιότητα τους στοιχεία. Το θετικό με το αρνητικό, το μαύρο με το άσπρο, την αισιοδοξία με την απαισιοδοξία. Ο άνθρωπος είναι επιρρεπής στην απαισιοδοξία: «πήγε ο νους μου στο κακό αμέσως» σου λέει ο άλλος, «δεν ήξερα αν έπρεπε να χαρώ που θα πήγαινα ή να ευχαριστηθώ που απαλλάχτηκα να πάω» κλπ. με τη λαϊκή παροιμία να λέει για παρηγοριά μας πάντα: «κάθε εμπόδιο για καλό!».

χρησμός
Χρησμός της μάγισσας

Το σίγουρο είναι πως βαδίζουμε επάνω σε δύο κόψεις  του ίδιου πράγματος – αυτού που κουβαλάει αφ’ εαυτού του το αντίθετο του. Θέση – Αντίθεση – Σύνθεση είναι το μότο που διαπνέει την φορά των πραγμάτων καθώς εξελίσσονται συνεχώς. Κι εμείς καλούμαστε κάθε φορά να αποφασίσουμε – και συνήθως αποφασίζουμε για το χειρότερο: είμαστε στα δίχτυα μιας περίεργης αδράνειας που δεν μας αφήνει να αποφασίζουμε για το σωστό. Κάνοντας το σωστό να μοιάζει πάντα διφορούμενο και ανέφικτο – σαν μιας μάγισσας χρησμός!

Advertisements

Ένας ήσυχος θάνατος

Ένας ήσυχος θάνατος

Η απελπισμένη νύχτα μιας συγγραφέως που αρνείται να γράψει… Έχοντας φύγει μακριά απ’ τον άνδρα της, τον ψυχοθεραπευτή της, περιπλανιέται μέσα στην καταιγίδα σε μια πόλη έρημη και παράξενη. Τελευταία της επιθυμία: να δημιουργήσει έναν νέο κόσμο, να επινοήσει ατόφια την χαμένη ενότητα του κόσμου.

«Ένας ήσυχος θάνατος» (1986) ταινία της πρόωρα χαμένης σκηνοθέτιδος και συγγραφέως Φρίντας Λιάππα (1948 – 1994 / 46) που άφησε τρεις ταινίες (Ένας ήσυχος θάνατος /1986, Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί /1981, Απεταξάμην /1980) και αρκετά φιλμς στο τηλεοπτικό Παρασκήνιο. Στο έργο πρωταγωνιστούν οι: Ελεονώρα Σταθοπούλου, Πέμη Ζούνη, Τάκης Μόσχος. Τα μουσικά κομμάτια που επενδύουν την ταινία περιλαμβάνουν και το τραγούδι «Gulbahar» του Βασίλη Τσιτσάνη (Τρίκαλα Θεσσαλίας 1915 – Λονδίνο / Royal Bromton Hospital 1984).

quiet_death_liappa
Ένας ήσυχος θάνατος – Μια ταινία της Φρίντας Λιάππα

Η θολή εικόνα του τίτλου θυμίζει τον προθάλαμο του δωματίου ενός αρρώστου βαρειά. Σκηνή που υπάρχει στην ταινία υποδηλώνοντας το περιεχόμενο του τίτλου της.
Το τρίπτυχο του νοήματος του έργου της Φρίντα Λιάππα είναι: Τρέλα – Θάνατος – Κάθαρσις
Η Κάθαρσις δέσποζε σαν έννοια στα έργα των Αρχαίων Ελλήνων Τραγικών. Ερχόταν σαν ένας απο Μηχανής Θεός η λύση πάντα – ακόμη και μέσα από έναν «Ήσυχο Θάνατο».

Περισσότερα για την ταινία εδώ

Gulbahar – Μουσική/ Στίχοι Βασίλης Τσιτσάνης, Τραγούδι Μαρίκα Νίνου

Διαπραγμάτευση – 44 χρόνια μετά

polytexneioΣτις 24 Δεκεμβρίου 2017 οι εκ των πρωταγωνιστών της βραδιάς του Πολυτεχνείου Κυριάκος Σταμέλος και Μιχάλης Γουνελάς συναντήθηκαν για μια συνέντευξη για τα γεγονότα εκείνης της βραδιάς που διαδραματίσθηκαν απέναντι από το Πολυτεχνείο –  στον προθάλαμο του ξενοδοχείου Ακροπόλ Παλάς. Ερωτηθείς ο υπίλαρχος (επικεφαλής του τανκ που έριξε την Πύλη), είπε πως όλα ήταν προαποφασισμένα (δηλαδή δεν υπήρχε περιθώριο για διαπραγματεύσεις)…

Μιχάλης Γουνελάς
Μιχάλης Γουνελάς – Υπίλαρχος

Σύμφωνα με τον υπίλαρχο, η απόφαση της εισβολής ήταν και δεν ήταν, αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που γίνονταν μέσα στον προθάλαμο του Ακροπόλ. Ο Γουνελάς δηλώνει ότι ήταν απλός θεατής και ότι δεν συμμετείχε. Την εντολή, λέει, του την έδωσε ο συνταγματάρχης Γιοβάνης. Το επίμαχο κομμάτι της συνέντευξης το 2017 έχει ως εξής….

Χ. Βασιλόπουλος: Πώς ελήφθη η απόφαση να βάλετε μπρος το άρμα και να μπείτε μέσα;
Μ.Γουνελάς: Ήταν αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων που γίνονταν μέσα στον προθάλαμο του Ακροπόλ, στις οποίες εγώ ήμουν θεατής, αλλά δεν συμμετείχα συνεχώς. Ήμουν θεατής, γιατί μπαινόβγαινα συνεχώς. Είχα τμήμα έξω και μπαινόβγαινα.

Χ.Β: ποιος σας έδωσε την εντολή αυτή;
Μ.Γ: ο Συνταγματάρχης Γιοβάνης

Χ.Β: και τι είπε;
Μ.Γ: είπε ότι αποφασίσαμε να μπει το άρμα στο Πολυτεχνείο.

Χ.Β: γιατί δεν περίμεναν οι ανώτεροί σας να εκκενωθεί το Πολυτεχνείο, εφόσον γινόταν η διαπραγμάτευση με τους φοιτητές;
Μ.Γ: Πιστεύω γιατί εκτιμούσαν ότι αν συνεχιζόταν αυτή η κατάσταση θα είχαμε περαιτέρω αιματοχυσία

Χ.Β: Γινόταν μια κουβέντα πάντως.
Μ.Γ. Φυσικά γινόταν.

Χ.Β. Δεν ολοκληρώθηκε αυτή η κουβέντα ποτέ.
Μ.Γ. Δεν το ξέρω αυτό. Εγώ πιστεύω ότι ολοκληρώθηκε….

Αρχική πηγή: mixanitouxronou.gr

Σήμερα, και οι δύο πρωταγωνιστές της τότε διαπραγμάτευσης 17/11/1973 – (φοιτητές – στρατός) δεν ζούνε πια… Ως το 2017 που δόθηκε η συνέντευξη, και οι δύο ήταν ζωντανοί πάντως… Κάπου οι ζωές τους ενώθηκαν στην ίδια χρονική στιγμή για τα ίδια γεγονότα αλλά από διαφορετική θέση – και δυστυχώς οι ζωές τους τέλειωσαν με διαφορά ενός χρόνου: Ο Μιχάλης Γουνελάς πέθανε απροσδόκητα στις 22 Δεκεμβρίου 2017, ο Κυριάκος Σταμέλος τον επόμενο χρόνο, στις 18 Απριλίου 2018.

Μαρτυρία φίλου του Μιχάλη Γουνελά – την εποχή που βρέθηκαν μαζί στη Σχολή Ευελπίδων – ο ένας υπηρετούσε τη θητεία του, ο άλλος ήταν μέσα στη σχολή ως Εύελπις: «Ήταν πολύ καλό παιδί. Συχνά έμπαινε στο γραφείο που βρισκόμουν εγώ για να τηλεφωνήσει. Δεν μέναμε κοντά, κάποιες φορές είχαμε βγει παρέα. Πολύ καλό παιδί…»

Εδώ Πολυτεχνείο…

21/4/1967 – 17/11/1973 Έξι χρόνια σκλαβιάς και φοβέρας. Τόσο κράτησε η δικτατορία του Παπαδόπουλου στην Ελλάδα – κι αν δεν είχε μεσολαβήσει η εξέγερση που θα έμενε στην ιστορία με το όνομα «Πολυτεχνείο» θα συνέχιζαν ακόμη κι άλλο, ώσπου «να γίνει καλά ο ασθενής και να βγει από τον γύψο». Γύψος ονομαζόταν η γιατρειά από το τραύμα της δημοκρατίας!

Από τη στιγμή της εξέγεσης ως το πραξικόπημα τον επόμενο χρόνο -από τον Ιωαννίδη που είχε πάρει τη θέση του Παπαδόπουλου, ενάντια στο Μακάριο στην Κύπρο 15/7/1974- το ρολόι της ιστορίας εκινείτο αντίθετα σημαδεύοντας με τους δείχτες του το τέλος των στρατιωτικών με όλες τις τραγικές συνέπειες για την Ελλάδα, με αποκορύφωμα την τραγωδία της Κύπρου.

polytexneio2
Εξέγερση Νομικής

Είμαστε δυο είμαστε τρεις είμαστε χίλιοι δεκατρείς…

Τα επεισόδια ξεκίνησαν από τη Νομική Σχολή που τότε έδρευε στην οδό Σόλωνος και γενικεύτηκαν με την εξέγερση στο Πολυτεχνείο όταν φοιτητές και άλλοι αντιστασιακοί νέοι συγκεντρώθηκαν και κλείστηκαν στα κτίρια και στον περίβολο της Σχολής γαντζωμένοι παντού στα παράθυρα, στα κάγκελα στην πύλη της εισόδου, φωνάζοντας συνθήματα για την παραίτηση της χούντας των συνταγματαρχών.

stamelos
Κυριάκος Σταμέλος

Ένας από αυτούς που ανήκε και στην ομάδα διαπραγμάτευσης με τον επικεφαλής τωνς τανκς ήταν και ο Κυριάκος Σταμέλος. Δυστυχώς έφυγε από τη ζωή στις 18/4/’18 – τρεις μέρες πριν εκπνεύσει η 51η μαύρη επέτειος από την επιβολή της Δικτατορίας.

Ήταν αυτός που το βράδυ της 16ης προς 17η Νοεμβρίου του 1973 διαπραγματεύτηκε την έξοδο των φοιτητών του Πολυτεχνείου με τον επικεφαλής των τανκς, ως μέλος της συντονιστικής επιτροπής της κατάληψης, μαζί με τον Κώστα Λαλιώτη και τον Στέφανο Τζουμάκα. Στη συνέχεια συνελήφθη, φυλακίστηκε και υπέστη σκληρά βασανιστήρια.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Κυριάκος Σταμέλος το τελευταίο διάστημα έγραφε ποιήματα και ασχολιόταν με τη ζωγραφική.

Επιβολή της Δικτατορίας 21η Απριλίου 1967

Στις 24/7/1975 είχε καταθέσει μεταξύ άλλων:

«Μαζί με τον συνάδελφό μου Λαλιώτη πήγαμε στους επικεφαλής των στρατιωτικών τμημάτων και τους ζητήσαμε να μας επιτρέψουν να φύγουμε την επομένη. Από τις απαντήσεις έβγαλα το συμπέρασμα ότι υπήρχε συγκεκριμένη απόφαση για επέμβαση εκείνο το βράδυ. Δεν μας έδωσαν προθεσμία πάνω από δέκα λεπτά. Από την αρχή επιθυμούσαμε μια ειρηνική αποχώρηση, δυστυχώς όμως ο στρατός επενέβη προτού εκπνεύσει κι αυτή η ανεπαρκέστατη προθεσμία.

Η στιγμή της εξόδου ήταν κάτι που δεν μπορώ να το περιγράψω, γινόταν ένα όργιο βιαιοπραγιών. Τότε κατάλαβα ότι οι υποσχέσεις που μας έδωσαν οι στρατιωτικοί ότι δεν θα γίνουν συλλήψεις και κακοποιήσεις ήταν πλαστές. Έδωσαν τον λόγο της στρατιωτικής τους τιμής, αλλά ήξερα ότι δεν επρόκειτο να τον τηρήσουν, επειδή τα πάντα ήσαν προαποφασισμένα».

Στη συνέχεια συνελήφθη, φυλακίστηκε και υπέστη σκληρά βασανιστήρια. Η εμπειρία εκείνη τον σημάδεψε όσο λίγους.

Αρχική πηγή eretikos.gr

Ο Alain Delon στη Μόσχα

Moscow
delon2
Alain Delon – Η Πισίνα

Το 2010 ο Alain Delon επισκέφθηκε τη Μόσχα για την προώθηση του παλιού – γνωστού – πολύ επιτυχημένου Eau Sauvage του Dior. Χαριτολογώντας στη συνέντευξη παρουσίασης είπε με το γνωστό Γαλλικό χιούμορ που περιέχει πάντα μια καυστική ειρωνεία – πολλές φορές αυτοειρωνεία: Το νερό είναι ο Ντιορ το άγριο είμαι εγώ! (Eau c’ est Dior, Sauvage c’ est moi). Πάντα βέβαια ο ναρκισσισμός – που τον χαρακτηρίζει στο πρώτο πλάνο!

Alain Delon, Brigitte Bardot
Την εποχή των γυρισμάτων της Πισίνας, φιλοξενούμενος στη Madrague

Ο Alain Delon έχει μια απαράμιλλη, ανεξάντλητη γοητεία. Από την αρχή της καριέρας του γοήτευσε και εξακολουθεί να γοητεύει τους πάντες.

Μνήμες Μεταφυσικής

Δήμος Ζωγράφου
Δήμος Ζωγράφου – Μνήμες

Βίλα Ζωγράφου – «Μνήμες» Έκθεση των Σαράντη Καραβούζη, Γιούλικας Λακερίδου στο Δήμο Ζωγράφου

Ο Δήμος Ζωγράφου τιμά τον πρόσφατα χαμένο ζωγράφο Σαράντη Καραβούζη, διοργανώνοντας έκθεση των έργων του καθώς και της συντρόφου του Γιούλικας Λακερίδου στην Πινακοθήκη του Δήμου Ζωγράφου (Γ. Ζωγράφου 13). Η έκθεση θα λειτουργεί καθημερινά εκτός Σαββάτου και Κυριακής ώρες 6 – 9 μ.μ. Είναι η πρώτη φορά που τα έργα των δύο καλλιτεχνών, που υπήρξαν σύντροφοι στη ζωή, θα εκτεθούν στον ίδιο χώρο μετά την απώλεια του Σαράντη Καραβούζη.

Δήλος Σαράντης Καραβούζος
Δήλος – Σαράντης Καραβούζος

Ο Σαράντης Καραβούζης, ήταν ένας από τους ξεχωριστούς Έλληνες εικαστικούς δημιουργούς και θεωρείται ως ο σπουδαιότερος σύγχρονος εκπρόσωπος της μεταφυσικής ζωγραφικής στη χώρα μας. Γεννήθηκε και μεγάλωσε στα Άνω Ιλίσια όπου διατηρούσε το εργαστήρι του μοιράζοντας το χρόνο του μεταξύ Ζωγράφου – Παρισιού.

Η Γιούλικα Λακερίδου, με καταγωγή από την Κύπρο, είναι μία καλλιτέχνης που διακρίθηκε από νωρίς για το ταλέντο της. Η ζωγραφική της χαρακτηρίζεται από λιτότητα και συνθετική αυστηρότητα ενώ ο τρόπος που δουλεύει τα χρώματα δημιουργεί τη δική της εικαστική γραφή. Από το 1965, ζει στην πόλη του Ζωγράφου , μία πόλη που την αποχωρίζεται μόνο για το Παρίσι.

Σαντορίνη
Σαντορίνη – Γιούλικα Λακερίδου

Πρόκειται για την πέμπτη κατά σειρά έκθεση που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του εορτασμού των 70 χρόνων από την ίδρυση του Δήμου Ζωγράφου. Με αφορμή την επέτειο, παρουσιάζονται εκθέσεις εικαστικών που έζησαν ή ζουν και δρουν στην πόλη μας, σε μία προσπάθεια ανάδειξης του σημαντικού έργου τους.

Πληροφορίες zougla.gr

Άγγελος Γιαλλυνάς – Ο τοπιογράφος της Κέρκυρας

Μπενίτσες
gialynas_portrait
Άγγελος Γιαλλυνάς

Κερκυραίος ζωγράφος με μια έντονη έφεση στην απεικόνιση τοπίων και δη των όμορφων τοπίων της Κέρκυρας – ιδιαίτερης πατρίδας του, σε τεχνοτροπία ακουαρέλας (Κέρκυρα, 1857 – Κέρκυρα, 1939 / 82). Στην αρχή της ενασχόλισης του με τη ζωγραφική τον τράβηξε η τεχνοτροπία των Ιταλών «vedutisti» (λεπτομερής και μεγάλη απεικόνιση αστικών – συχνά παραθαλασσίων τοπίων με επίκεντρο κάποιο μνημείο) του 19ου αιώνα, ζωγραφίζοντας αστικό περίγυρο (πόλεις και σπίτια) αλλά αργότερα αφοσιώθηκε στην τοπιογραφία με τη χρήση των υδατοχρωμάτων (aquarelles) – ταξιδεύοντας πολύ γι’ αυτό το σκοπό – τεχνική που αποδίδει ιδιαίτερα την απαλότητα του φωτός που διαχέεται στις λεπτές γραμμές του εξοχικού τοπίου.

Μπενίτσες
Μπενίτσες – Κέρκυρα

Γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1857, όπου και πέθανε το 1939. Από το 1872 – (15 ετών) άρχισε να ζωγραφίζει Μαθήτευσε κοντά στον γνωστό Κερκυραίο ζωγράφο Χαράλαμπο Παχή, που είχε ιδρύσει Καλλιτεχνική Σχολή και αργότερα (1875) συνέχισε τις σπουδές του στη Βενετία, με την οποία είχε δεσμούς η αριστοκρατική οικογένειά του, τη Νάπολη και τη Ρώμη. Επέστρεψε το 1877 στην πατρίδα του όπου αφοσιώθηκε το 1902, στην Καλλιτεχνική Σχολή.

Οικία Γιαλλυνά
Οικία Γιαλλυνά – Κέρκυρα

Ζωγράφισε κυρίως ακουαρέλες η δε γνωριμία του με τον Άγγλο πρεσβευτή Φορντ τον έφερε σε επαφή με αυλικούς κύκλους στην Ευρώπη, όπου και διέθεσε πολλά έργα του, ακόμη και στους βασιλείς της Αγγλίας, Αυστρίας και Γερμανίας. Παραγωγικός καλλιτέχνης ταξίδευσε πολύ για τη θεματογραφία του και ο τρόπος δουλειάς του βρήκε πολλούς μιμητές. Το σπίτι του στην Κέρκυρα έχει μετατραπεί σε «Πινακοθήκη Άγγελου Γιαλλυνά» και πρόσφατα αποφασίστηκε η ανακαίνιση του.

Μπενίτσες – αρχική πηγή eikastikon.gr