Σάλπισμα αισιοδοξίας

Άλλη μια Κυριακή ξημέρωσε και πάλι
ολόλαμπρη, φωτεινή, εξαίσια
Πάλι θα ζωντανέψουν οι ελπίδες μαζί με το τραγούδι των πουλιών, των πεύκων
που αργολικνίζουν τις βελόνες τους
στο ανεπαίσθητο αγέρι, στο χάδι των ακτίνων.

Ζεστή καρδιά, σώμα ανάλαφρο
σκέψεις αιθέριες, διάφανες
βήματα πρόσχαρα
σ’ ήρεμα ακρογιάλια σε οδηγούν, φιδίσια μονοπάτια.

Και να τώρα,
που το ηχηρό κελάηδημα του κότσυφα
το χαριτωμένο γέρμα του χρυσάνθεμου στο πρόσωπο του ήλιου
το νοτισμένο απ’ τη νυχτερινή πάχνη γρασίδι
η στιλπνότητα των μικρών φύλλων του κισσού
το ανέμελο πρόσωπο του διαβάτη
-όλα όσα είναι κοντά σου-
όλα σου λένε:
αγάπα τη Ζωή
το Φως, την Αλήθεια.
Άνοιξε το παράθυρο ο κόσμος να χωρέσει
όλες οι γεύσεις και τ’ αρώματα!
Στο βαλς μιας Άνοιξης παντοτεινής αφέσου σαν τρελός
Ύψωσε το ποτήρι σπονδή στην αλλαγή
στο μυσικό της νέας μέρας!