Μυστική Ιστορία

Αυτή η ιστορία είναι μυστική
Την ξέρει ο άνεμος και η βροχή
Της μοναξιάς οι τοίχοι οι βουβοί – ήχος στυγνός ο χωρισμός
κι η παγωνιά της λήθης.

Μοναχικό πουλιού τιτίβισμα
Αδύναμο της λάμπας φως
κλειστό βιβλίο
Καθρέφτης δίχως αντικατοπτρισμό
αγκυροβολημένο πλοίο.

Σε δρόμο βροχερό
μες σε γιορτής στολίδια
πολύχρωμες κορδέλες και φωτάκια
αγάλματα μαρμάρινα, πέτρες και κίονες αρχαίους
Σπίτι μ’ αμπαρωμένη πόρτα
ανάμεσα σε κτίρια ψηλά, μονάχο έχει ξεμείνει
την επιλεκτικότητα του χρόνου
τη μεροληπτικότητα της τύχης να θυμίζει.

Αυτή η ιστορία είναι μυστική, συνάμα τόσο ζωντανή
Την ξέρουνε της θάλασσας τα αφρισμένα κύματα
οι ξένοιαστοι οι γλάροι, τ’ αηδόνια το γλυκόλαλα
τα περιστέρια της χαράς, τ’ απάτητα τα χιόνια.
Κλείνει πολύτιμα όλα τα λόγια.