Ανύπαρκτο λιμάνι

Λαμπρός ο ήλιος έξω
στολίζει με τη λάμψη του τη φύση
δίδοντας της εξαίσια χρώματα
Ο αγέρας τότε, στα μαλλιά τους κυμάτιζε, στις καλαμιές απέναντι
Όμως στο κυνήγι ριγμένοι μιας άπιαστης χίμαιρας
-άμαθοι ναυτικοί που δεν ξέρουν για που τραβούν-
σε κύματα κι ανέμους παραδέρνανε
ανικανοποίητοι ολοένα…

πλώρη τραβώντας πάντα, γι’ ανύπαρκτο
της φαντασίας λιμάνι.