Άγνωστοι
04/06/2009
΄Ωρες περνούν
όλο ξανοίγει ο ουρανός
ήλιος αναιμικός
Πέτρα που τη λειαίνει το νερό
Μνήμη που τη σκεπάζουν βρύα
Η βροντερή αλήθεια του παρόντος
μεσ’ σε φωνές – παλιές και τωρινές
Κεριά των χρόνων σε καλούν
ικέτης τους έχεις γίνει
Χοάνη έγινε αυτή η εξοχή
του Χρόνου οι μυλόπετρες
αλέθουνε συνέχεια
Στη μετακόμιση
των σημειωμάτωτων η μελάνη χάθηκε
και που καιρός για άλλη.
Entry Filed under: Αναζητήσεις. Ετικέτες: πόλη.



Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed