Εκείνα που χάθηκαν

Αίγινα - πίνακας Βασιλείου

Σίφνος, Σκύρος,
Μάνη, Επίδαυρος, Μονεμβασιά
βουνά, θάλασσες, καταπράσινες πλαγιές
χειμωνιάτικα δειλινά, καυτά μεσημέρια

Βήματα μέσα στ’ αρώματα της εξοχής 
πλακόστρωτα δρομάκια
κουβάρι τους μύθους ξετύλιγαν
καθώς ο ήλιος ρόδινος και φαιός
απ’ τον Ταύγετο έδυε πίσω.

Μες τη σιωπή των κοπαδιών
που μέσ’ στο σύθαμπο ξεμάκραιναν
όλα σιγά σιγά στο σκοτάδι βυθίζονταν
και κάθε αστέρι μια φλόγα που έδινε φως
και τρυφερά στην ψυχή τους
λίγο λίγο σιγόκαιε.

Όμως, πάντα στο τέλος θαμπές πια εικόνες
περασμένες στιγμές
στο κουβάρι των μύθων κι αυτές 
φλόγα σβηστή, μέσα σ’ ενός  ξένου τόπου ξημέρωμα

απατηλή και θολή πια, μια μνήμη
μονάχη να καίει απόμεινε
Ενός πρόσφατου χρυσόφαιου χθες
θολή αντανάκλαση.