Άρνηση
06/21/2007
Και τώρα που απόκαμες από την κούραση της μέρας
με νου γεμάτο εξαίσιες εικόνες και ήχους θαυμαστούς
έχοντας πάλι ανασκαλέψει το σήμερα, το χθες
τα βλέφαρα χαμήλωσες.
Όμως το μυστικό μιας ευτυχίας άπιαστης απρόσιτο σου μένει.
Συντρίμμια εικόνων και μορφών
καλειδοσκόπιο φωτεινό
-άλλων καιρών παιχνίδι- η ζωή σου
οριστικό δεν φαίνεται να παίρνει σχήμα
κι όλο μπερδεύονται οι ήχοι, οι εικόνες…
…Στο πουκάμισο της αδιαφορίας τυλιγμένος και πάλι
θα σε ‘βρει το μεσημέρι
μες τη σιωπή, πέρα στη θάλασσα κοιτάζοντας
τις βάρκες να λικνίζονται στο φύσημα του ανέμου…
Entry Filed under: Τοπία, άρνηση, απόφαση, θάλασσα, ποίηση. Ετικέτες: ποίηση, βάρκες, καλειδοσκόπιο.



Trackback this post | Subscribe to the comments via RSS Feed